دیکتاتور

در بین همه این شلوغیهای زندگی و جنگ و ... یک لحظه هایی جالب است و نوش زندگی است.‌دائم از دیکتاتوری و حکمفرمایی کودکان این دوره زمانه شنیده بودم تا امشب که تجربه کردم. نوه فسقلی چراغها را خاموش کرده و ما پنج نفر آدم بزرگ را نشانده در تاریکی شبکه پویا ببینیم. :)))) به همین سادگی، به همین خوشمزگی. حالا تصور نحوه راضی کردن ما به این کار را به ذهن خلاق شما می سپارم.

خدایا شکرت که وقتی این فسقلی به خانه ما می آید ساعاتی از دنیای سخت واقعی دور می شویم و در دنیای کودکیش غرقمان می کند. آنقدر انرژی مثبت است که گویی باطری به باطری می شویم و شارژ می شویم.

خدایا شکرت به خاطر سلامتی، به خاطر وطن، به خاطر همه آنچه دادی و از آن غافلیم.